W przypadku infekcji u ptaków dochodzi do obrzęku oczu, wzmożonego łzawienia, ropnej wydzieliny. W zależności od rodzaju zakażenia, jakie choroby oczu u kurczaków dotykają ptaka, różne są metody leczenia i stosowane leki. Najczęstsze infekcje, gdy kurczaki zamykają oczy to: zapalenie krtani i tchawicy, salmonelloza i mykoplazmoza Kot, drapiąc się lub pocierając oko, tylko zaostrza proces. Przyczyn ropienia oczu u kota może być wiele, dlatego zawsze warto skonsultować się z lekarzem weterynarii. Jeśli chcemy ulżyć zwierzakowi w domu możemy zaropiałe oko u kota przemyć roztworem soli fizjologicznej lub przegotowaną wodą. Pamiętajmy jednak, że w przypadku Najczęstsze choroby oczu u psa. Zapalenie spojówek u psa; Zespół suchego oka; Wiśniowe oko – wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki; Epiphora; Jaskra; Ektropium; Entropium; Zaćma u psa; Progresywny zanik siatkówki; Wypadnięcie gałki ocznej u psa; Jak zapobiegać chorobom oczu u psa? Źródłem zakażenia jest środowisko, głównie gleba, kał gołębi, skąd patogen przedostaje się do organizmu poprzez basidiospory lub wysuszone formy drożdżakowe. Obecnie za przyczynę choroby uznaje się jeszcze inne gatunki grzyba. U psów przyczynami zakażeń są też Cryptococcus gatti, u kotów zaś Cryptococcus albidus. W każdym przypadku pojawienia się u pupila objawów wycieku z oczu i zaczerwienienia oka należy jak najszybciej udać się na konsultację do lekarza weterynarii. Powinniśmy pamiętać, że wcześnie zdiagnozowane choroby oczu i powiek, dają dużą gwarancję wyleczenia i uchronienia psa m.in. przed utratą wzroku. Nużyca u psa to podobnie jak w przypadku grzybicy, problem głównie szczeniąt i psów w okresie spadku odporności. Nużyca u psa objawia się utratą sierści w okolicy oczu, uszu lub przednich łap. Zdarza się jednak, że zmiany rozlewają się na całe ciało. Nie są one swędzące, o ile nie dojdzie do wtórnych powikłań bakteryjnych. Choroby oczu u psa w wielu przypadkach są zbliżone do dolegliwości narządu wzroku u ludzi. Niektóre schorzenia są charakterystyczne dla zwierząt. Sprawdź, jak je rozpoznać, kiedy iść do weterynarza i co zrobić, by im zapobiegać! ssZf. Oczy - źródło informacji Psy są bardzo spostrzegawcze, potrafią bez trudu zauważyć czy nasze oczy są otwarte czy zamknięte i w jakim kierunku patrzą. Potrafią też doskonale odczytać znaczenie naszego spojrzenia. Sygnały wzrokowe są wśród zwierząt jednym z naturalnych sposobów komunikacji. My ludzie z oczu psa możemy odczytać jego nastrój, zamiary i samopoczucie. Z oczu psa możemy wywnioskować jaka była jego przeszłość i jakie jest dziś jego życie. I wreszcie oczy mówią nam wiele o stanie zdrowia psa. Oczy mówią nam więcej, niż cokolwiek innego o psie, na którego patrzymy. Dlatego patrzmy psu w oczy, nie prowokacyjnie, lecz uważnie. Objawy chorobowe Na pierwszy rzut oka łatwo zauważyć, jeśli oczy naszego psa nie błyszczą jak zazwyczaj, są załzawione, cieknie z nich wydzielina lub nagle robią się mętne i nie wyglądają normalnie. Niepokojący jest inny kolor oka, niż zwykle (może świadczyć o uszkodzeniu lub urazie wewnątrz gałki), jak i inny kolor błon śluzowych wokół oka i niekiedy trzeciej powieki. Właściciel znający swojego psa doskonale potrafi zauważyć najmniejszą zmianę w samopoczuciu psa widząc jego spojrzenie. Przeczytaj też: Jak się opiekować chorym psem? Czasem oczy psa mówią nam o złej kondycji psychicznej i fizycznej psa, kłopotach innych narządów lub zarobaczeniu (silny wypływ z oczu). Czasem też same oczy stają się obiektem różnych chorób i urazów. Niektóre choroby oczu są dość powszechne i łatwo wyleczalne pod warunkiem szybkiej reakcji z naszej strony. Inne mogą być niebezpieczne dla wzroku, a niekiedy nawet życia psa. Niektóre choroby oczu u psów są wrodzone, inne mogą być też dziedziczne. Zobacz: Świerzb uszny i krwiak ucha u psa - jak leczyć? Jeśli cokolwiek niepokoi nas w spojrzeniu naszego psa przyjrzyjmy mu się uważniej i w razie jakichkolwiek wątpliwości zwróćmy się szybko do lekarza weterynarii! Kto ma owczarka w bardzo szybkim czasie staje się specjalistą od psich chorób. Pod warunkiem, że go bada nie tylko kiedy coś się dzieje, ale i profilaktycznie. W związku z nasileniem się u Donnera w ostatnich dniach objawów grudkowego zapalenie trzeciej powieki podczas zapuszczania kropli, stwierdziłam, że warto podzielić się z Wami informacjami o chorobach oczu moich owczarków. Nie wiem czy zwróciliście na to uwagę, że owczarki o wiele częściej niż inne psy na starość ślepną. Każdy pies na starość ślepnie, tylko że owczarki zaczynają już w wieku 7-8 lat, a czy to taki starczy wiek dla psa? Ja zdałam sobie z tego sprawę kiedy w mojej okolicy dwa psy młodsze od Budzika miały takie same zmiany na oczach jak mój pies. Tylko Budzik był leczony i do końca swoich dni zachował słabą, bo słabą, ale jakąś tam zdolność widzenia. Natomiast tamte psy utraciły zupełnie wzrok, rozbijając się dramatycznie na podwórkach o siatkę czy drzewa, po czym bardzo szybko były zastępowane nowymi owczarko-burkami na łańcuch. I przyznam się, że do tej pory z wielkim zainteresowaniem przyglądam się mijanym owczarkom lub zdjęciom ONków, czy mają przejrzyste oczka, czy matowe i zarośnięte błonką. Spaczenie rasowe… Ale… Tak już owczarko-maniacy mają. Donner – oczy Zacznijmy od Donnera, bo jego problem jest zdecydowanie mniej inwazyjny i problematyczny. Cierpi chłopak na grudkowe zapalenie trzeciej powieki. Po krótce o chorobie: Grudkowe zapalenie trzeciej powieki Jest to choroba wirusowa, która często zostaje powikłana procesem bakteryjnym lub infekcją wirusową. Po wewnętrznej stronie trzeciej powieki (rzadziej po zewnętrznej) znajdują się tzw. grudki chłonne, które pod wpływem namnażających się w nich wirusów ulegają powiększeniu. Powiększone grudki chłonne drażnią powierzchnię oka, wywołując u zwierzęcia dyskomfort, a nawet ból. Właściciel może zaobserwować silny wypływ z oka i zaczerwienienie spojówek. Grudkowe zapalenie trzeciej powieki wymaga leczenia farmakologicznego, a w niektórych przypadkach zabiegu chirurgicznego. ~ U nas diagnoza pojawiła się przypadkowo. Mając w pamięci chorobę Budzika, kiedy tylko Donner zaczął wychodzić z wieku szczenięcego udaliśmy się do prof. Ireneusza Balickiego, który leczył Budzika, aby wyeliminować przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki, które potocznie nazywam uczuleniem na słońce. Profesor uspokoił mnie, że nie widzi u Donnera żadnych zmian i żartował jeszcze, że gdyby mój kolejny owczarek na to cierpiał musiałabym mieć olbrzymiego pecha. Ale za to zdiagnozował grudkowe zapalenie trzeciej powieki i zalecił zabieg chirurgiczny. Byliśmy w bardzo dobrym momencie, ponieważ jeszcze praktycznie nie było objawów choroby, było to jej początkowe stadium i operacja nie była niezbędna. Dlatego przyznam się, że nie zdecydowałam się na zabieg mimo, że mam olbrzymie zaufanie do profesora, który także uratował oko Kłopota, mimo że groziło mu operacyjne usunięcie oczka. Nie zdecydowałam się na operację z kilku powodów. Raz dlatego, że nie chciałam poddawać tak młodego psa narkozie i operacji, a dwa dlatego, że problem nie był jakiś poważny. Na operację zawsze przyjdzie czas, ale póki nie trzeba, profilaktycznie tego robić nie chciałam. I w sumie dobrze się stało, bo opanowaliśmy chorobę kroplami. W Internecie straszą, źle przeprowadzony zabieg, mimo że mało inwazyjny, grozi problematycznymi powikłaniami (oczywiście nie wątpię w to, że prof. by go dobrze zrobił) więc ryzykować nie chciałam, póki nie ma innego wyjścia. No bo u Donnera dwa razy w roku pojawia się problem z oczami. Na wiosnę i na jesieni. Czym się objawia u nas? Rano po spaniu i czasem pod wieczór psu zbieraj się śpiochy w oczach bardziej obfite niż zwykle. Zapuszczam mu wtedy krople z neomecyną i po tygodniu problem znika. Jednak gdyby psu ropiały bardzo oczy, utrudniało by mu to życie nie wahałabym się z zabiegiem. W przypadku Donnera już prawie 4 lata dajemy sobie radę z naszą małą chorobą na kroplach i jest dobrze. Ale nie ta choroba jest głównym wątkiem… A jest nią: Borys – oczy Przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki u psów Przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki (PPZR) – keratitis superficialis chronica (KSC) jest jedną z najgroźniejszych chorób narządu wzroku psów. Obawami choroby jest naciek włóknisto-naczyniowej tkanki, oraz wrastanie naczyń krwionośnych i ich późniejsza pigmentacja. Pierwsze objawy pojawiają się w dolnych częściach rogówki. Jest to choroba o podłożu immunologicznym, ale dokładny czynnik etiologiczny pozostaje nieustalony. Jako główny czynnik środowiskowy o dużym znaczeniu w etiologii uznaje się promieniowanie ultrafioletowe, czyli w dużej mierze światło słoneczne. Dotychczasowe badania nie udowodniły charakteru dziedzicznego tej choroby pomimo, że najczęściej chorują na nią owczarki niemieckie, ale jest ona spotykana także u mieszańców, owczarków belgijskich, owczarków szkockich, chartów i pudli. Choroba pojawia się u psów zdrowych, w bardzo dobrym stanie ogólnym, które nie wykazują innych objawów chorobowych. Czas rozwoju zaawansowanych objawów klinicznych jest różny i zależy głównie od predyspozycji indywidualnych psa. U niektórych psów w krótkim okresie czasu dochodzi do braku przejrzystości rogówki, u innych przebieg jest powolny i sprawność wzroku pozostaje utrzymana. Rozwój choroby trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Wiek psów jest istotnym czynnikiem wpływającym na występowanie i przebieg choroby. Najczęściej pojawia się u psów w średnim wieku, pomiędzy 4 a 7 rokiem życia. Uważa się, że u młodych owczarków niemieckich przebieg jest gwałtowny i charakteryzuje się dużą intensywnością objawów klinicznych (do ślepoty dochodzi najczęściej po 1 roku). Jeżeli chorują osobniki w wieku 4-6 lat i starsze, przebieg jest wolniejszy, a nasilenie objawów klinicznych słabsze. Objawy: Choroba zaczyna się zaczerwienieniem spojówek i niewielkim naciekiem zapalnym w okolicy rąbka dolnoskroniowego kwadrantu rogówki. W rogówkę zaczynają wrastać naczynia krwionośne, a wraz z nimi naciek zapalny powiększa się przyjmując postać włóknistonaczyniowej tkanki różowego koloru. Początkowo jest ona cienka, ale wraz z rozwojem procesu chorobowego staje się coraz grubsza, niekiedy sprawia, że powierzchnia rogówki jest nierówna. Z czasem naczynia ulegają pigmentacji. ~ „Przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki u psów – diagnostyka i terapia” Ireneusz Balicki; Katedra i Klinika Chirurgii Zwierząt Wydziału Medycyny Weterynaryjnej AR Więcej znajdziecie tutaj: [PDF – 1 , PDF-2] Budzik – oczy Wiem, że oczko Budzika też miało robione zdjęcie i też miało iść do jakiejś publikacji, ale czy poszło? Nie wiem, ale lubię myśleć, że któreś zdjęcie w publikacji jest jego i przyczynił się do poznanie tej choroby. U nas choroba jak zwykle wyszła przypadkowo. Pojechaliśmy do zwykłego weterynarza, bo Budzik miał czerwoną zmianę na oku. Coś jak liszaj, jak popękane naczynka? Myśleliśmy, że się zakuł, ale dobrze, że trafiliśmy na dobrego weterynarza, który odesłał nas do profesora, a nie leczył na własną rękę lub zbagatelizował problem… Po szybkich oględzinach profesor od razu rozpoznał chorobę. Nie ukrywał, że musimy liczyć się z tym, że pies straci wzrok, że może będzie potrzebna operacja i że leki mogą nie zadziałać, ale kto się tym przejmował? Zakupiliśmy krople, które były robione na zamówienie i kosztowały horrendalne pieniądze (a jednorazowa kuracja starczała raptem na miesiąc) i rozpoczęliśmy leczenie. Na początku zapuszczaliśmy krople 5 razy dziennie, później 3 razy dziennie po dwa rodzaje kropli DMSO + Cyklosporyna. Co się Budzik wycierpiał… Krople były bardzo piekące i przez pierwsze miesiące w godzinach zapuszczania kropel pies znikał. Ale jak mus to mus. Bardzo żałuję, że wtedy – w sumie raptem jakieś 7 lat temu – psie rzeczy były praktycznie niedostępne. Musieliśmy chronić oczka Budzika przed słońcem lub zainwestować w okulary przeciwsłoneczne. Jedyne okulary jakie były dostępne, trzeba było sprowadzać ze stanów i kosztowały w przeliczeniu na złotówki prawie 300zł. Niezły koszt prawda? A ile posłużą takie okulary psu który dużo czasu spędza bez nadzoru w ogródku? Nie zdecydowaliśmy się więc na nie, w związku z tym pomimo kropli wolniej bo wolniej, ale choroba postępowała. Duża była też w tym nasza nieodpowiedzialność na początku leczenia, bo nie wiedzieliśmy jak choroba jest groźna – w końcu to była malutka plamka! Czasem krople się kończyły, a my dopiero wtedy jechaliśmy po receptę, potem trzeba było tydzień czkać na krople i nagle 2-3 tygodnie bez kuracji. Czasem jechaliśmy na wakacje, a pies zostawał z babcią, więc nikt mu kropli nie zapuszczał. Różnie bywało. W efekcie czego na rok przed śmiercią Budzik widział już tylko w 20% i tylko kiedy patrzył „spod byka”. Mimo to leczony był do ostatnich dni, a przez ostatnie lata z pełną już świadomościa i bezwzglądną systematycznością, dzięki czemu choroba się prawie zatrzymała i postępowała już dużo, dużo wolniej. Okulary przeciwsłoneczne dla psów Cieszę się, ze Donner nie cierpi na przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki u psów, ale i tak systematycznie kontroluje stan jego oczu. Przykre jest tylko to, że tak naprawdę jest to kolejna choroba która dotyka rasę, a o której się prawie nie mówi. Dyspazja… skręt żołądka – to takie oczywiste -alergie, trzustka o tym się wspomina, ale o coraz częstszych wrodzonych wadach serca, czy predyspozycjach do chorób z oczami i nowotworów się nie mówi. Bo po co psuć wizerunek rasy, który i tak pod względem zdrowotnym nie jest najlepszy? No więc podsumowując: badajmy nasze psy profilaktycznie, obserwujmy je i nie bagatelizujmy najdrobniejszych problemów. Czasem warto wydać te 100zł na badania i mieć spokój, niż tego nie zrobić lub zrobić zbyt późno i potem wydawać dużo więcej pieniędzy (miesięcznie) na leczenie niż jednorazowy koszt badań. Oczy Budzika w wieku około 5 lat I tak Donner miał już w swoim krótkim życiu przebadane oczy, uszy, serce, pęcherz, prostatę, wielokrotnie krew, kał. Wszystko profilaktycznie lub na wszelki wypadek przy jakichś niepokojących objawach. I tak, przez przypadek w krwi wyszła babeszjoza (przebadana na moje życzenie, bo pies objawów odkleszczówki nie miał), przez przypadek na EKG wyszedł blok I stopnia (była akcja badania serca owczarków i przypadkiem wyszło), przez przypadek wyszło grudkowe zapalenie trzeciej powieki, a poszliśmy z obawą o inną chorobę. Można by powiedzieć szczęśliwe przypadki, ale jednak przypadki, bo gdyby tego nie zbadać i nie podjąć odpowiedniego leczenia, kto wie co by było teraz. Może nie było by nic, a może nie było by Donnera? Ileż chorób Budzika, mogłam wyeliminować lub opanować wczesną diagnostyką. Od pierwszego nowotworu na łapie, operacji żołądka, problemów z oczami, przez tasiemca zajatyckiego, trzustkę, na sercu kończąc. Może więc jestem psim hipochondrykiem, ale wolę tak podchodzić do psa – nauczona przypadkiem Budzika – niż później leczyć, bo zbagatelizowało się coś, co potem ewoluowało w chorobę nieuleczalną. Profilaktyka to podstawa! Zajrzyj również tutaj, a dowiesz się więcej o okularach, kiedy należy ja kupić, jak zapoznać z nimi psa i o chorobach psich oczu.: Choroby oczu moich owczarków Przewlekłe Powierzchowne Zapalenie Rogówki – to nie wyrok! Kupiłam okulary i co dalej? Testy okularów Oczy Budzika w wieku 10 lat. Jak widac tylko górna część oka nie jest pokryta pigmentem i pies widzi tą górną częścią. Ogółem: 26 803, dzisiaj: 1 Przeczytaj także: Amelia Bartoń - Mam dość specyficzne poczucie humoru, stosuję dużo ironii (zazwyczaj autoironii) oraz przenośni - nie odbieraj wpisów dosłownie i osobiście! Są to moje indywidualne przemyślenia i nie musisz się z nimi zgadzać, dlatego przed rozpoczęciem czytania wpisów skonsultuj się z weterynarzem lub behawiorystą, gdyż każdy wpis niewłaściwie zrozumiany grozi utratą zdrowia. Niewskazane dla osób bez dystansu. Substancja czynna: obiektywne ocenianie świata i osobiste przemyślenia. Czytane w nadmiarze mogą powodować frustrację i chęć hejtu. Czytasz na własną odpowiedzialność! Kleszcz u psa powoduje choroby, których objawy nie zawsze są zauważane od razu. Dlatego po spacerze należy sprawdzać, czy pies ma kleszcza. Jeśli tak, należy jak najszybciej usunąć pasożyta. Sprawdź, co robić, gdy pies ma kleszcza. Jak prawidłowo usunąć kleszcza u psa i co zrobić, gdy kleszcz się urwie? Po jakim czasie pojawiają się objawy chorób odkleszczowych? Jakie mogą być powikłania? KLESZCZ U PSA - usuwanie. Objawy chorób odkleszczowych Spis treściKleszcze - jak je przechytrzyć?Kleszcz u psa - jak usunąć? Co robić, gdy pies ma kleszcza?Kleszcz u psa - objawy chorób odkleszczowych u psówWeterynarz Franciszek Paśko - jakie choroby przenoszą kleszcze u psów?Kleszcz u psa - jak zapobiec ukąszeniu?Weterynarz Franciszek Paśko - jak uchronić psa przed kleszczami? Kleszcz u psa powoduje choroby, których objawy nie zawsze są zauważane przez właścicieli od razu. Dlatego po spacerze z pupilem należy zawsze sprawdzać, czy pies ma kleszcza, szukając małych grudek lub czegoś w rodzaju krost. Kleszcz może być malutki jak ziarno sezamu (zaraz po ugryzieniu psa kleszcz jest malutki, nie należy się spodziewać dużego, opitego krwią). Jeśli pies ma kleszcza, należy jak najszybciej usunąć pasożyta. Gdzie szukać kleszczy u psa? Kleszcze lubią ciemne i wilgotne miejsca na ciele, dlatego u psa należy ich szukać zwłaszcza w uszach, pod obrożą, pod ogonem, pomiędzy palcami, na łokciach i pod pachą. Kleszcze u psa mogą znajdować się nawet na powiekach. Należy pamiętać, że kleszcze są nie tylko w lasach, lecz także w parkach i ogrodach miejskich - wysokie trawy i obrzeża lasów oraz pola to miejsca, które szczególnie upodobały sobie te pasożyty. Kleszcze do życia budzą się wiosną, na przełomie marca i kwietnia, i pozostają aktywne do października lub listopada, w zależności od wysokości temperatur. Kleszcze - jak je przechytrzyć? Kleszcze. Sprawdź, jak je przechytrzyć Kleszcz u psa - jak usunąć? Co robić, gdy pies ma kleszcza? Gdy pies ma kleszcza, należy jak najszybciej usunąć pasożyta. Kleszcza u psa usuwa się w taki sam sposób, jak u człowieka, tzn. kleszcza należy chwycić pęsetą lub specjalnym lassem (można kupić w aptece) i delikatnie wyjąć ruchem obrotowym. Nie zaciskaj pęsety na ciele kleszcza, gdyż może to spowodować wprowadzenie jego zawartości pod skórę. Następnie należy sprawdzić, czy cały kleszcz został usunięty. Kleszcza nie wolno przed zabiegiem niczym smarować ani próbować wyrywać, zgniatać itp. Co zrobić, gdy przy usuwaniu kleszcz się urwie i w ciele psa zostanie główka? W takiej sytuacji najlepiej jak najszybciej udać się do weterynarza. Kleszcz u psa - objawy chorób odkleszczowych u psów Babeszjoza Babeszjoza to choroba szczególnie groźna dla psa. Nieleczona może doprowadzić do śmierci psa zaledwie w ciągu kilku dni. Objawy choroby pojawiają się 1-3 tygodnie po ukąszeniu przez zakażonego kleszcza i są to: wysoka gorączka senność brak łaknienia wymioty w niektórych przypadkach czerwone zabarwienie moczu ("rdzawy mocz") Mogą pojawić się również nietypowe postaci choroby, związane z wystąpieniem krwotoków i zespołem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, czemu towarzyszyć mogą ciężkie zaburzenia ruchowe, neurologiczne, wzrokowe, pokarmowe i naczyniowe. Leczenie powinno zostać rozpoczęte natychmiast po potwierdzeniu rozpoznania babeszjozy. Kleszcz u psa - powikłania Gdy pies ma kleszcza, istnieje ryzyko, że zostanie zarażony którąś z chorób odkleszczowych. Mogą one doprowadzić od powikłań, wśród których wymienia się śródmiąższowe zapalenie płuc z dusznością, zaburzenia czynności nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie stawów, zapalenie wielomięśniowe, ciężkie zapalenie mózgu, niewydolność serca, niedowłady wynikające z uszkodzenia nerwów czaszkowych. Erlichioza Erlichioza to choroba zwierząt, rzadziej ludzi, wywoływana przez riketsje (bakterie) z rodzaju Ehrlichia i przenoszona przez kleszcze. Podczas ostrej fazy psiej monocytarnej erlichiozy, która trwa około 1-3 tygodni, u psów pojawiają się: apatia brak apetytu duszność gorączka powiększenie węzłów chłonnych powiększenie śledziony wybroczyny i wylewy krwotoczne na skórze i błonach śluzowych krwawienia z nosa wymioty W fazie subklinicznej (utajonej), która może trwać przez kilka tygodni lub miesięcy, psy wyglądają normalnie. Przewlekła psia monocytarna erlichioza charakteryzuje się bardzo złożonymi objawami. Widoczne jest osłabienie apatia trwałe zmniejszenie masy ciała gorączka powiększenie węzłów chłonnych powiększenie śledziony obrzęki obwodowe na tylnych kończynach bladość błon śluzowych predyspozycje do krwawienia z wybroczynami na skórze i błonach śluzowych śluzowo-ropne zapalenie oczu i nosa krwawienie z nosa i krwiomocz W leczeniu najczęściej stosowane są tetracykliny, z których doksycyklina w dawce 10 mg/kg podawana przez ponad 3-4 tygodnie jest najczęściej stosowanym schematem leczenia. W przypadku postaci ostrej może być konieczne przeprowadzenie transfuzji krwi, a także podawanie preparatów krwiotwórczych. Weterynarz Franciszek Paśko - jakie choroby przenoszą kleszcze u psów? Źródła: Dobry TVN Anaplazmoza (do niedawna zaliczana do grupy erlichioz) Anaplazmoza to choroba, której przyczyną jest zakażenie bakterią Gram-ujemną Anaplasma phagocytophium, przenoszoną przez kleszcze (zwykle z rodzaju Amblyomma i Ixodes). Wyróżnia się dwie postaci choroby u psów: anaplazmoza granulocytarna psów - objawy to nagle pojawiająca się senność, gorączka, kulawizny (nierównomierność ruchu, spowodowana odciążaniem jednej (lub więcej) bolejącej kończyny lub sztywnością kończyn), bladość błon śluzowych, napięty brzuch, biegunka, wymioty, wybroczyny, szybki oddech, powiększenie śledziony, powiększenie węzłów chłonnych, rzadko kaszel, zapalenie błony naczyniowej oka, obrzęk kończyn, nadmierne pragnienie, objawy neurologiczne cykliczna trombocytopenia psów - objawy to gorączka, senność, bladość błon śluzowych, wybroczyny. Często przebiega bezobjawowo. Podejrzewa się, że golden retriever i labrador retriever są rasami, które mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na zakażenie patogenem wywołującym anaplazmozę u psów. Podobnie jak w przypadku erlichiozy, w leczeniu najczęściej stosowane są tetracykliny, z których doksycyklina w dawce 10 mg/kg podawana przez ponad 3-4 tygodnie jest najczęściej stosowanym schematem leczenia. W przypadku postaci ostrej może być konieczne przeprowadzenie transfuzji krwi, a także podawanie preparatów krwiotwórczych. Bartoneloza Bartoneloza to choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Bartonella bacilliformis. Przenoszone są one nie tylko przez kleszcze, lecz także przez pchły i komary. Zarażenie psa następuje za pośrednictwem kleszcza Rhipicephalus sanguineus, który jest nosicielem bartonelli, oraz przez kontakt bezpośredni z zakażonym zwierzęciem lub kontakt ze środowiskiem zanieczyszczonym przez bartonelle. U psów zakażonych bartonellą rzadko występują objawy kliniczne choroby. Zazwyczaj przebiega ona bezobjawowo. Jednak w niektórych przypadkach może dojść do rozwoju jawnej postaci choroby i wystąpienia objawów ze strony różnych narządów, np. serca (zapalenie wsierdzia, zapalenie mięśnia sercowego). Leczenie jest zatem zalecane tylko dla zwierząt, u których pojawiają się objawy. W takim przypadku psu podaje się antybiotyki. Borelioza Borelioza to choroba wywołana przez krętki Borrelia burgdorferi. U około 95 proc. zakażonych psów borelioza przebiega bezobjawowo. U pozostałych może wystąpić "artropatia z Lyme", charakteryzująca się kulawiznami wynikającymi z zajęcia jednego lub więcej stawów. Szczenięta mogą być w grupie wyższego ryzyka zachorowania na tego rodzaju zapalenie wielostawowe. W badaniach nad doświadczalnie zakażonymi psami stwierdzono, że leczenie z zastosowaniem antybiotyków nie eliminuje zakażenia u wszystkich psów. Lekiem z wyboru jest doksycyklina, w dawce 10 mg/kg doustnie raz dziennie, przez co najmniej 1 miesiąc. Europejskie odkleszczowe zapalenie mózgu Europejskie odkleszczowe zapalenie mózgu to choroba wywoływana prze wirus TBE (wirus kleszczowego zapalenia mózgu). Znany również jako wczesne letnie zapalenie opon mózgowych i mózgu. Wyróżnia się postać nadostrą (trwa 3 do 7 dni), ostrą (trwa od 1 do 3 tygodni), przewlekłą bezobjawową (trwa miesiące). W opisach przypadków tej choroby psy rasy rottweiler wydają się być spotykane najczęściej. Wśród objawów fazy nadostrej i ostrej dominują gorączka, osowiałość, apatia. Dirofilarioza Dirofilarioza to choroba pasożytnicza roznoszona na psy przez kleszcze. Zarażenia wywołane przez dorosłe osobniki D. immitis mogą być przyczyną ciężkiej i potencjalnie śmiertelnej choroby u psów i kotów. Dorosłe nicienie sercowe bytują głównie w tętnicach płucnych, ale czasami znajdowane są w prawej części serca i w przylegających do niej dużych naczyniach, takich jak żyła główna przednia i tylna. Nietypowe lokalizacje w mózgu, gałkach ocznych lub aorcie zdarzają się rzadko, stwierdza się to szczególnie u kotów. Choroba wywołana przez nicienie występujące w sercu ma zazwyczaj przebieg przewlekły. U większości zarażonych psów nie stwierdza się przez lata żadnych objawów. Rozwijają się one stopniowo i mogą rozpocząć się od wystąpienia przewlekłego kaszlu, a następnie pojawia się: duszność, umiarkowana do ciężkiej, osłabienie i czasami omdlenia po wysiłku. W późniejszym okresie, kiedy dochodzi do rozwoju zastoinowej niewydolności prawokomorowej serca, można zauważyć obrzęk jamy brzusznej i w rzadszych przypadkach kończyn, czemu towarzyszy brak łaknienia, utrata masy ciała i odwodnienie. Uszkodzenie tętnic jest zwykle poważniejsze u psów poddawanych intensywnym ćwiczeniom fizycznym; rzadko dochodzi do nagłego zejścia śmiertelnego, które następuje zazwyczaj na skutek niewydolności oddechowej i postępującego wychudzenia. Przeprowadza się stopniową eliminację larw przez 4-8 miesięcy. Psy z zespołem żyły głównej najpierw powinny być poddane zabiegowi chirurgicznego usunięcia pasożytów, a następnie poddane farmakoterapii. Czytaj też: Czy robaki u psa są groźne dla człowieka? Mykoplasma Mycoplasmoza - do niedawna nazywana hemobartonellozą - jest chorobą wywołaną przez drobnoustroje Mycoplasma haemocanis – u psów, a także Mycoplasma haemofelis – u kotów. W przebiegu choroby pies staje się apatyczny, osłabiony, ma wysoką temperaturę, a jego błony śluzowe stają się blade. W leczeniu stosuje się antybiotyki z grupy tetracyklin (doksycyklina) i podaje się je przez okres minimum 3 tygodni. Kleszcz u psa - jak zapobiec ukąszeniu? Zastanawiasz się, jak zapobiec ukąszeniu psa przez kleszcza? Jest kilka sposobów: spot-on na kleszcze u psa - ma postać płynu, który aplikuje się na skórę psa za pomocą pipety. Preparat wnika do gruczołów łojowych skóry i mieszków włosowych, skąd wydostaje się wraz z łojem na powierzchnię skóry. Tworzy 'otoczkę' na ciele, utrudnia swobodne żerowanie pasożytom. Unieszkodliwia je w momencie bezpośredniego kontaktu ze skórą lub sierścią. Dawkę ustala się na podstawie masy ciała psa. Preparat trzeba go używać raz w miesiącu. obroże na kleszcze - działają w taki sposób, że substancja czynna zawarta w obroży jest regularnie uwalniania - "rozchodzi się" po psie. Obroża ochronna to skuteczne narzędzie profilaktyczne w walce z kleszczami czy pchłami. Zawiera odpowiednio dobraną kompozycję olejków eterycznych, które działają w sposób sumujący się i uzupełniający. Dzięki temu skutecznie zniechęcają pasożyty do przebywania w towarzystwie zwierząt. tabletki - pies połyka tabletkę smakową i zyskuje ochronę przeciwkleszczową na kolejne trzy miesiące. odstraszacze ultradźwiękowe - urządzenie wysyła ultradźwięki, które blokują narząd Hallera u kleszczy Kleszcze wykorzystują narząd Hallera do namierzania żywiciela, w momencie gdy jest on zablokowany, nie są w stanie skutecznie polować. Zasięg działania 1,5 metra. Urządzenie działa przez ok. 8 miesięcy, a niekiedy nawet 10-12 miesięcy (nie można go wyłączyć). Wystarczy zawiesić urządzenie przy psie, np. na obroży. Produkt nie jest wodoodporny. Weterynarz Franciszek Paśko - jak uchronić psa przed kleszczami? Źródła: Dobry TVN Bibliografia: Zwalczanie chorób przenoszonych przez wektory u psów i kotów, Adaptacja przewodnika ESCCAP Nr 5. Wydanie drugie - wrzesień 2012 Psy również miewają problemy ze wzrokiem. Choroby oczu mogą mieć u nich różne podłoże: genetyczne, mechaniczne, związane z procesami starzenia itd. Niektóre schorzenia są na tyle poważne, że nie leczone prowadzą do całkowitej ślepoty. Zapalenie spojówek u psa Zapalenie spojówek jest dość często występującą u psów chorobą oczu. Jej objawami są obrzęk spojówek, wyciek z oczu, zwykle śluzowy, uczucie swędzenia, które skłania zwierzę do pocierania oczu łapami, co z kolei przyczynia się do powstawiania rumieni i wyłysień wokół oczu, oraz ból manifestujący się między innymi mrużeniem powiek. W pierwszej fazie choroby objawy często są niezauważalne dla opiekuna. Przyczyny zapalenia spojówek u psów są bardzo różnorodne. Na liście znajdują się zarówno alergie, infekcje wirusowe czy grzybicze, podrażnienia wywołane ciałami obcymi lub środkami chemicznymi, jak i wady anatomiczne powiek bądź niedrożność kanałów łzowych. Schorzenie leczy się farmakologicznie, podając między innymi antybiotyki lub kortykosteroidy, a jeśli jest to konieczne, również przeprowadza się chirurgiczną korektę wad rozwojowych oczu. Zaćma u psa Zaćma, zwana również kataraktą, to także jedno z częściej występujących u psów schorzeń oczu. Dotyczy głównie psich seniorów, u których jest częścią procesu starzenia, ale może rozwijać się już u płodów (zaćma wrodzona). Przyczyną choroby mogą być także urazy, cukrzyca, a nawet pewne błędy żywieniowe. Schorzenie to objawia się postępującym zmętnieniem soczewki, które z czasem prowadzi do całkowitej ślepoty. Bywa, że w początkowej fazie zmiany w oku są niewidoczne dla opiekuna. Jedynym sygnałem tego, że z naszym pupilem dzieje się coś niedobrego może być niechęć do spacerów po zmierzchu. Zaćma u psa leczona jest zarówno farmakologicznie, jak i chirurgicznie. Jaskra u psa Jaskra u psów jest schorzeniem, w którym nienaturalnie zwiększa się ciśnienie płynów wewnątrz gałki ocznej. Prowadzi to do upośledzenia procesu widzenia, a przy braku leczenia nawet całkowitej utraty wzroku. Innymi objawami są między innymi ból oczu, bóle głowy, łzawienie, obrzęk rogówki, rozszerzenie źrenic, zaczerwienienie oczu i zmętnienie oczu. Przyczynami tej choroby są wrodzone (jaskra pierwotna) lub nabyte (jaskra wtórna) nieprawidłowości w budowie oka. W przypadku podejrzenia jaskry lekarz weterynarii wykonuje zazwyczaj pełne badania okulistyczne oraz dokonuje pomiaru ciśnienia śródocznego. Leczenie odbywa się bądź poprzez stosowanie leków obniżających ciśnienie płynu w gałkach ocznych bądź operacyjnie. Postępujący zanik siatkówki u psa Postępujący zanik siatkówki u psa przejawia się stopniową degeneracją fotoreceptorów, dzięki którym możliwe jest widzenie. Oznacza to postępującą ślepotę. Proces jest powolny i trwa wiele lat. Niestety nie potrafimy go powstrzymać. Entropium u psa Entropium u psa objawia się podwinięciem powieki w stronę gałki ocznej (może dotyczyć górnych lub dolnych powiek, albo obydwu jednocześnie). Skutkiem jest stałe podrażnianie oczu przez sierść i rzęsy, co prowadzi do zapalenia spojówek, uszkodzenia rogówki, a nawet ślepoty. Wada ta jest wrodzona i dziedziczna, dlatego nie powinno się rozmnażać dotkniętych nią zwierząt. Stwierdzono, że niektóre rasy psów, np. boksery, rottweilery, bernardyny i shar-pei, mają większą skłonność do entropii. Schodzenie leczy się chirurgicznie, przy czym korektę powieki można wykonać dopiero, gdy głowa psa przestaje rosnąć. Ektropium u psa Schorzenie to jest podobne do poprzedniego, w tym przypadku jednak powieki wywijają się na zewnątrz oka. Gałki oczne są wówczas niedostatecznie osłonięte, co skutkuje ich przesychaniem. To zaś sprzyja różnego rodzaju infekcjom, stanom zapalnym itd. Ektropia jest również chorobą wrodzoną, którą leczymy operacyjnie. Tekst: Jacek P. Narożniak Zdjęcie: Zapisz się do newslettera, a otrzymasz 5% rabatu na zakupy! Super oferty e-sklepu Kakadu na Twój email atrakcyjne wyprzedaże ♥ wyjątkowe promocje ♥ kody rabatowe Profil autora na Google+ Niewielka ilość białawej wydzieliny jaką często po nocy możemy zobaczyć w kącikach oczu naszego przyjaciela jest zjawiskiem zupełnie normalnym. Po jej usunięciu pies powinien mieć przez cały dzień idealnie czyste, niezałzawione oczy. Jeśli jednak budzi się z mocno zaklejonymi, zaropiałymi powiekami, oczy łzawią bez przerwy, spojówki są zaczerwienione a pies trze oczy łapą, lub ociera je o meble i dywany, jakby chciał coś z nich usunąć, trzeba niezwłocznie zaprowadzić go do lekarza weterynarii. Niestety takie objawy mogą być spowodowane nie tylko zwykłą infekcją, ale również obecnością ciała obcego w oku a także różnego rodzaju schorzeniami, które wymagają leczenia, a czasem nawet zabiegu chirurgicznego. W przeciwieństwie do ludzi psy nie płaczą, ani wtedy, kiedy jest im smutno, ani wtedy, kiedy je coś boli. Łzy służą im do oczyszczania oka z kurzu i ciał obcych oraz do nawilżania gałki ocznej. Jeśli jednak oko lub oczy łzawią, może to być spowodowane anomalią w budowie anatomicznej oka lub stanem zapalnym. Ani jednego, ani drugiego nie można lekceważyć. U ras miniaturowych zdarza się niedrożność kanalików łzowych, co powoduje wypływanie łez zamiast do kanału łzowego na zewnątrz oka i powstawanie żółtych zacieków pod oczami, szczególnie widocznych na białej i jasnej sierści. W tej sytuacji stosowanie kosmetyków mających na celu usunięcie tych zacieków może okazać się nieskuteczne i jedynym wyjściem jest jak najszybsze podjęcie leczenia polegającego na udrożnieniu kanalików łzowych. Oczy psa są bardzo wrażliwe, dlatego nie wolno stosować jakichkolwiek leków na własną rękę a zwłaszcza aplikować psu kropli przeznaczonych dla ludzi. Bardzo poważnym schodzeniem, które pojawia się na skutek zaburzeń w systemie wydzielania łez jest suche zapalenie rogówki i spojówki, zwane przeważnie zespołem suchego oka. jest to dolegliwość bardzo uciążliwa oraz bolesna, która nieleczona może prowadzić do znacznego pogorszenia lub utraty wzroku. Występuje najczęściej u psów małych ras, takich jak pudel, yorkshire terrier, cocker spaniel, shih tzu, pekińczyk i buldog angielski. Dlatego jeśli oko zaczyna wyglądać tak jak na zdjęciu, trzeba natychmiast zaprowadzić psa do psiego okulisty. Nie wolno z tym zwlekać, bo leczenie jest długotrwałe a jego efekty nie zawsze zadowalające. U niektórych psów sierść tworzy w kąciku oka kępkę nastroszonych włosów, które mogą wchodzić do oka i drażnić gałkę oczną. Takie włoski trzeba koniecznie wycinać, posługując się bardzo ostrożnie specjalnymi nożyczkami o zaokrąglonych końcach. Trzeba jednak pamiętać, że raz obcięte stają się twardsze i szybciej odrastają i w miarę potrzeby, co jakiś czas je podcinać. Dłuższe włoski zamiast podcinania lepiej zaczesywać na boki. Łzawienie, ropna wydzielina, zaczerwienienie oczu, obrzęk powiek - to najczęściej spotykane objawy, które świadczą o tym, że z oczami psa dzieje się coś niedobrego i niezbędna jest wizyta u lekarza, który znajdzie przyczynę i zaleci odpowiednie leczenie. Więcej o chorobach oczu w zakładce Choroby psów-choroby oczu. Jeśli lekarz przepisze krople do oczu, należy je aplikować z dużą ostrożnością, żeby nie zrobić psu krzywdy. O tym jak to robić można zobaczyć w zakładce Podawanie leków.

choroby oczu u psa zdjęcia