Jeśli przydarzy nam się taka sytuacja, pamiętajmy, że tego typu odmowa powinna zostać przez szpital potwierdzona na skierowaniu. W tego typu odmowie powinny znaleźć się: data, pieczątka placówki, adres, telefon, a także imię, nazwisko i podpis osoby, która odmawia przyjęcia do szpitala. W odmowie koniecznie powinien być zawarty Psychotesty dla kierowców wykonujących przewóz drogowy. Osoby zajmujące się się przewozem drogowym to po prostu kierowcy z prawem jazdy kategorii C, D i E oraz osoby zatrudnione jako kierowcy z prawem jazdy kategorii B. Muszą oni przejść badania psychologiczne na podstawie art. 39k Ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie Jolanta Ojczyk. Zarządzanie Zawody medyczne. Aktualności. Data dodania: 08.01.2021. Źródło: iStock. Od piątku 8 stycznia ochronę zdrowia, publiczną i prywatną, czeka rewolucja. Od tego dnia lekarze będą musieli wystawiać elektroniczne skierowanie do specjalistów i szpitali. Każde będzie odnotowane w systemie. Pacjent chcący skorzystać z pomocy lekarskiej przysługującej mu w ramach NFZ, musi mieć skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu do następujących specjalistów: Alergolog, Chirurg, Dermatolog, Diabetolog, Endokrynolog, Gastrolog, Genetyk, Geriatra, Hematolog, Immunolog, Kardiolog, Laryngolog, Neurolog, Okulista, Ortopeda, Sprawdź na skierowaniu czy lekarz, który wystawił skierowanie zadecydował, że musisz być przyjęty jak najszybciej (na skierowaniu znajduje się wtedy najczęściej napis „cito” lub „pilne”) - zaznacz opcję przypadek pilny. Jeżeli nie – wybierz opcję przypadek stabilny. Jeżeli skierowanie do lekarza nie jest potrzebne Skierowanie wystawia twój lekarz rodzinny, o ile uzna, że jest to uzasadnione twoim stanem zdrowia. Nie jest ono wymagane w stanach nagłego zagrożenia zdrowia lub życia. Do niektórych specjalistów nie musisz jednak mieć skierowania. Nie jest ono potrzebne do: ginekologa i położnika, dentysty, dermatologa, wenerologa, onkologa, okulisty, Kiedy potrzebne jest skierowanie do psychologa na NFZ? W czasie stanu zagrożenia epidemicznego osoby dorosłe mogły korzystać ze wsparcia psychologicznego bez skierowania. Specjaliści z obszaru psychiatrii podkreślają, że liczba pacjentów była wówczas bardzo wysoka, gdyż konsultacja nie wiązała się z koniecznością odwiedzenia onfzq. Podpowiadamy, kto może wystawiać skierowania, kiedy są one potrzebne i jak długo zachowują swoją ważność. Kiedy skierowanie jest potrzebne? Skierowanie to dokument, który jest konieczny, aby skorzystać z badań diagnostycznych oraz świadczeń, które są realizowane w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, leczenia szpitalnego, leczenia uzdrowiskowego, rehabilitacji oraz opieki nad chorymi przewlekle. Skierowanie nie jest potrzebne, jeśli chcemy zarejestrować się do onkologa, psychiatry, wenerologa, dentysty, ginekologa i położnika. Od tego roku konieczne jest skierowanie do dermatologa i okulisty. Tutaj uwaga: jeżeli pacjent wpisał się na listę oczekujących do jednego lub drugiego specjalisty w 2014 r. i wyznaczono mu termin wizyty na ten rok, to nie potrzebuje on skierowania. Tak samo sytuacja wygląda, jeżeli pacjent był wcześniej leczony i czeka na kolejną wyznaczoną wizytę. Niektóre osoby nie muszą przedstawiać zaświadczeń, aby korzystać z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Do tego grona należą: chorzy na gruźlicę, zakażeni wirusem HIV, uzależnieni od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych (w zakresie lecznictwa odwykowego), kombatanci, osoby represjonowane, niewidome cywilne ofiary działań wojennych, inwalidzi wojenni i wojskowi, weterani oraz uprawnieni żołnierze lub pracownicy w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, osoby korzystające z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w zakresie badań dawców narządów. Jak korzystać ze skierowania i jak długo zachowuje ono ważność? Skierowanie pozwala zarejestrować się tylko w jednej placówce, która udziela świadczeń związanych z danym skierowaniem. Po wpisaniu się na listę oczekujących, pacjent ma 14 dni roboczych na dostarczenie oryginału skierowania do poradni. Jeżeli tego nie zrobi, może zostać skreślony z listy oczekujących. Skreślona zostanie też osoba, która nie stawi się w ustalonym terminie na wizytę. Wyjątkiem jest sytuacja, w której uprawdopodobni się nieobecność siłą wyższą (nadzwyczajne zdarzenie, któremu nie można było zapobiec i go przewidzieć). Wniosek o przywrócenie na listę trzeba złożyć w terminie 7 dni od "ustania przyczyny niezgłoszenia się na ustalony termin" (przykładowo, jeżeli wypadliśmy z listy do okulisty z powodu anginy, mamy 7 dni na złożenie wniosku od chwili zakończenia leczenia). Co istotne, jeżeli w skierowaniu są błędy (np. brakuje w nim niektórych istotnych danych) pacjentowi nie wolno odmówić wpisania na listę oczekujących lub świadczenia zdrowotnego. Warto pamiętać o tym, że skierowaniem nie jest karta informacyjna z izby przyjęć, szpitalnego oddziału ratunkowego lub leczenia szpitalnego. W sytuacji, w której w karcie znajduje się wskazanie mówiące o kontynuacji leczenia, odpowiednie skierowanie wystawia lekarz, który prowadził pacjenta w szpitalu. Przejdźmy do tego, jak długo skierowanie jest ważne. Jeżeli pacjent potrzebuje większej liczby specjalistycznych porad dot. konkretnego problemu zdrowotnego, nie musi za każdym razem przedstawiać nowego skierowania. Dane skierowanie będzie ważne dopóty, dopóki utrzymuje się problem zdrowotny, który był podstawą wystawienia skierowania i tak długo, jak lekarz prowadzący wyznacza kolejne terminy wizyt. Niektóre skierowania mają ściśle określoną ważność. Skierowanie do szpitala psychiatrycznego wygasa po 14 dniach. Skierowanie do poradni rehabilitacyjnej zachowuje ważność przez 12 miesięcy licząc od dnia rozpoczęcia leczenia. Tutaj warto dodać, że pacjent ma 30 dni na zarejestrowanie się w zakładzie rehabilitacji od chwili wypisania skierowania. Kolejna kategoria to skierowanie na leczenie uzdrowiskowe. W związku z tym, że na wyjazd czeka się nieraz bardzo długo, od 2010 r. obowiązuje rozporządzenie, które pozwala na weryfikację skierowania po 18 miesiącach od dnia wystawienia. Co to znaczy? Jeżeli w ciągu 1,5 roku pacjent nie wyjechał do sanatorium, a świadczeniodawca, który wystawił skierowanie twierdzi, że leczenie uzdrowiskowe dalej jest potrzebne, przyszły kuracjusz nie musi od nowa ustawiać się w kolejce. Polecane dla Ciebie szampon, podrażnienie, wypadanie włosów, łysienie, dla alergików zł odżywka, podrażnienie, suchość, wypadanie włosów, łysienie, dla alergików zł Specyfika:Dla alergików zł szampon, wypadanie włosów zł Kto wystawia skierowania? Lekarze POZ (podstawowej opieki zdrowotnej) oraz inni lekarze udzielający świadczeń w ramach umowy z NFZ mają prawo wystawiać skierowania: do lekarzy specjalistów, na badania diagnostyczne, rehabilitację, opiekę długoterminową. Jeżeli pacjent jest już objęty opieką specjalisty, to właśnie on, a nie lekarz rodzinny, wypisuje skierowania na dodatkowe badania diagnostyczne, jeśli takowe są potrzebne. Badania diagnostyczne kosztochłonne (np. rezonans magnetyczny, tomografia) może zlecić tylko lekarz ubezpieczenia zdrowotnego z poradni mającej umowę z NFZ na ambulatoryjną opiekę specjalistyczną, rehabilitację lub psychiatrię. Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, czyli każdy, który ma umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia na świadczenie usług zdrowotnych (lekarz rodzinny, specjalista, lekarz prowadzący pacjenta w szpitalu). Z kolei do szpitala skierowanie może wypisać każdy lekarz, bez względu na to, czy ma podpisany kontrakt z NFZ, czy też nie. Źródło: Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły Czy bieganie niszczy stawy? Podczas biegu stopa uderza o podłoże nawet 1000 razy na kilometr z siłą nacisku sięgającą czterokrotności ciężaru ciała. Nic dziwnego, że bieganie uważa się za szkodliwe dla stawów. Badania dowodzą jednak, że niesłusznie. Przegląd kiełków, część 2 W pierwszej części przeglądu kiełków opisywaliśmy najpopularniejsze odmiany. Drugą poświęcamy kiełkom rzadziej dostępnym w sklepach, co nie znaczy, że mniej wartościowym. Jarmuż – właściwości i zastosowanie Jarmuż długo służył głównie za ozdobę talerzy, ale w ostatnich latach przebojem wdarł się do świata kulinariów. Roślina z rodziny kapustowatych jest bogatym źródłem składników mineralnych i witamin. Szparagi – niskokaloryczne i zdrowe Lecznicze właściwości szparagów znane były już starożytnym Grekom, Rzymianom i Egipcjanom. W Polsce pojawiły się najprawdopodobniej w XVIII w., a wzmianka o nich pojawiła się w „Panu Tadeuszu”. Czy owijanie ciała folią spożywczą wspomoże proces odchudzania? Owijanie ciała folią w celu zrzucenia zbędnych kilogramów zdobywa coraz większą popularność, również za sprawą polecających ją celebrytów. Sposób ten może dawać złudzenie, że nasze ciało wygląda lepiej, ale jest niebezpieczny dla zdrowia. Lecznicze zioła Prozdrowotne właściwości ziół są znane od czasów starożytnych. Chociaż medycyna wciąż się rozwija, to stosowane od setek lat melisa, rumianek czy szałwia ciągle znajdują zastosowanie w lecznictwie. Lecznicze zioła część 2 Bazylia, estragon, koper ogrodowy, majeranek ogrodowy, pietruszka zwyczajna i rozmaryn lekarski to zioła powszechnie stosowane w kuchni. Popularne rośliny mają szereg właściwości prozdrowotnych. Osoby podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu mają prawo do korzystania z opieki zdrowotnej w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Wymagane jest jedynie każdorazowe okazanie dokumentu potwierdzającego opłacanie składek. Osoby ubezpieczone mają prawo do korzystania nieodpłatnie z usług oferowanych przez wszystkie placówki opieki medycznej, które mają podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia. Możemy wybierać dowolną placówkę na terenie całego kraju. spis treści 1. Skierowanie do lekarza - kiedy jest potrzebne? 2. Skierowanie do lekarza - do jakiego lekarza nie jest potrzebne? 3. Skierowanie do lekarza - badania dodatkowe 1. Skierowanie do lekarza - kiedy jest potrzebne? Skierowanie jest dokumentem wydawanym przez lekarza pierwszego kontaktu lub lekarza specjalistę na dalsze leczenie, diagnostykę lub badania laboratoryjne. Osoba wystawiająca skierowanie musi mieć podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia na świadczenie usług opieki medycznej. Skierowanie może być wypisane na konsultację – wówczas jest to wizyta jednorazowa i na kolejną wizytę także wymagane jest skierowanie lub na objęcie leczeniem specjalistycznym – wówczas jest to skierowanie na cały okres leczenia i jedynie pierwsza wizyta wymaga skierowania, natomiast kolejne odbywają się bez konieczności okazywania nowego skierowania. W przypadku zmiany miejsca leczenia niezbędne jest ponowne wystawienie skierowania do odpowiedniego specjalisty lub ośrodka leczniczego. Zobacz film: "Polacy płacą za badania laboratoryjne, mimo że są one refundowane" 2. Skierowanie do lekarza - do jakiego lekarza nie jest potrzebne? Jest wielu specjalistów, do których posiadanie skierowania nie jest wymagane, oni jednak mogą wystawić skierowanie na dalsze leczenie specjalistyczne. Są to lekarze pierwszego kontaktu, lekarz ginekolog, onkolog i psychiatra oraz stomatolog. Chorzy na gruźlicę, nosiciele wirusa HIV, osoby uzależnione od alkoholu, substancji odurzających i psychoaktywnych, a także osoby represjonowane i kombatanci wojenni nie wymagają skierowania do lekarza specjalisty. Skierowanie nie jest także wymagane w sytuacjach nagłych lub zagrażających życiu, wówczas pacjenci w trybie nagłym przyjmowani są do szpitala bądź szpitalnego oddziału ratunkowego. Zobacz więcej: 3. Skierowanie do lekarza - badania dodatkowe Lekarz pierwszego kontaktu ma obowiązek kierowania pacjentów na badania diagnostyczne takie jak morfologia, OB, badanie ogólne moczu w celu kontroli stanu zdrowia oraz poszerzenia diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia. W przypadku badań specjalistycznych laboratoryjnych, jak również diagnostyki obrazowej najczęściej skierowanie wystawiane jest przez lekarza w poradni specjalistycznej. Nie każdy lekarz ma prawo do wystawienia skierowania na wszystkie badania, zarówno laboratoryjne, jak i diagnostyczne czy obrazowe. Są to skierowania na badania niezbędne w ramach specjalizacji. Jeżeli jednostka chorobowa przekracza możliwości i kompetencje zarówno diagnostyczne, jak i lecznicze leczenia ambulatoryjnego, wówczas lekarz wypisuje skierowanie do szpitala. Skierowanie do szpitala może być wystawione zarówno przez lekarza pierwszego kontaktu, jak również lekarza specjalistę, a także lekarza dentystę. Lekarz ma prawo zasugerować szpital i oddział, jednak to sam pacjent decyduje, w jakiej jednostce, która ma kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia, chce być leczony. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Lek. Monika Szlachta Lekarz, współautorka i autorka wielu prac dotyczących miażdżycy i chorób wewnętrznych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami do innych specjalistów obowiązują skierowania. Są one również potrzebne w celu przeprowadzenia badań diagnostycznych, konsultacji, rehabilitacji, pobytu w szpitalu lub leczenia na leczenie szpitalne może wystawić zarówno lekarz pierwszego kontaktu, jak i lekarz specjalista. Jeśli pacjent nie posiada skierowania, musi zapłacić za świadczenie. Lekarz rodzinny, którywystawia skierowanie na badania specjalistyczne lub na leczenie szpitalne, powinien dołączyć do niego wyniki przeprowadzonych badań diagnostycznych i ewentualnych lekarz pierwszego kontaktu skierował swego pacjenta do lekarza specjalisty, to powinien otrzymać od niego pełną informację na temat pacjenta. Specjalista powinien poinformować o rozpoznanej u pacjenta chorobie, sposobie jej leczenia, rokowaniach na przyszłość, wyznaczonych wizytach kontrolnych (przynajmniej 1 raz w roku), a także o przepisanych lekach i ich to na kontynuowanie leczenia przez chorego bez konieczności ciągłych wizyt u specjalisty - lekarz rodzinny powinien wystawiać recepty na potrzebne specjalista uzna, że należy przeprowadzić dodatkowe badania diagnostyczne, to wystawi skierowanie na takie badania. Dotyczy to także tych lekarzy specjalistów, do których nie jest wymagane skierowanie od lekarza rodzinnego - ginekologa i położnika, onkologa, okulisty, stomatologa, wenerologa i dermatologa. Dermatolog zajmuje się chorobami skóry, włosów, paznokci. Czy do dermatologa potrzebne jest skierowanie? W jakim terminie należy dostarczyć je do placówki medycznej? Jak długo ważne jest skierowanie? W artykule przygotowaliśmy zestawienie najważniejszych informacji związanych ze skierowaniem do lekarza specjalisty. Czym zajmuje się dermatolog? Na Twojej skórze pojawiły się niepokojące zmiany? Borykasz się z problemem nadmiernego wypadania włosów? Dermatolog to specjalista zajmujący się badaniem skóry oraz ustalaniem przyczyn nieprawidłowości w jej wyglądzie. Niepokojące zmiany mogą wynikać z różnych chorób wewnętrznych np. alergii, nowotworów, zmian hormonalnych. Podczas konsultacji specjalista przygląda się zmianom gołym okiem, przeprowadza badania przy użyciu dermatoskopu. Może skierować także na inne badania np. krwi. Po ustaleniu przyczyn zmian dermatolog dobierze odpowiednią metodę leczenia – antybiotyki, środki o działaniu miejscowym lub skieruje na zabieg, udzieli porady dotyczącej zasad pielęgnacji zmienionej skóry, zaproponuje stosowanie kosmetyków. W jakich przypadkach potrzebne jest skierowanie do lekarza specjalisty? Do 2015 roku skierowanie do dermatologa, podobnie jak wielu innych lekarzy specjalistów, nie było wymagane. Obecnie w celu skorzystania z konsultacji u dermatologa na NFZ trzeba posiadać skierowanie. Musi być wydane przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalistę, przyjmującego w ramach kontraktu z NFZ. Wyróżnić można kilka ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, w przypadku których nie jest wymagane skierowanie. Są to: psychiatra, onkolog, wenerolog, dentysta, ginekolog i położnik. Skierowania nie muszą przedstawiać również pewne osoby np. inwalidzi wojenni i wojskowi, kombatanci oraz osoby represjonowane, osoby zakażone wirusem HIV, chore na gruźlicę. Dermatolog skierowanie – ważność Brak jest przepisów określających ważność skierowania do lekarza specjalisty. Skierowanie traci ważność z chwilą jego realizacji lub ustania przyczyny kierowania. Należy mieć na względzie, że jeśli skierowanie zostanie dostarczone po upływie długiego czasu od dnia wystawienia, specjalista może zdecydować o konieczności zaktualizowania informacji o stanie zdrowia pacjenta. Po zapisaniu na wizytę należy pamiętać o dostarczeniu oryginału skierowania do poradni specjalistycznej nie później niż w ciągu 14 dni, licząc od dnia dokonania wpisu na tę listę. Niewywiązanie się z obowiązku skutkować będzie skreśleniem z listy. Skierowanie może być dostarczone osobiście, przez osobę trzecią lub wysłane pocztą. W ostatnim przypadku decydujące znaczenie ma data stempla pocztowego, a nie data dostarczenia listu. Jak długo trzeba czekać na wizytę u specjalisty dermatologa? Trudno jest jednoznacznie określić czas oczekiwania na wizytę u specjalisty. W różnych miastach sytuacja kształtuje się odmiennie. W pewnych przypadkach czas oczekiwania może wynosić nawet kilka miesięcy. Natomiast łatwo dostępne są prywatne wizyty u lekarza specjalisty, co więcej – w takim przypadku nie trzeba posiadać skierowania. Leczenie bez skierowania jest możliwe, ale w bardzo ograniczonym zakresie. Prawdopodobnie już w przyszłym roku czeka nas powszechne e-skierowanie. Dołączy ono do już funkcjonujących: e-zwolnienia oraz e-recepty. Kiedy oraz kto może leczyć się bez skierowania? Zapraszamy na wpis. Pacjent, aby leczyć się ambulatoryjnie (bez pobytu w szpitalu) u większości lekarzy specjalistów (oczywiście, jeżeli chce leczyć się w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia) potrzebuje skierowania od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) lub innego lekarza udzielającego świadczeń zdrowotnych w ramach umowy z NFZ. Skierowanie jest także potrzebne, aby wykonać badania diagnostyczne, korzystać z rehabilitacji medycznej, leczenia szpitalnego oraz uzdrowiskowego, a także opieki pielęgniarskiej nad osobami przewlekle chorymi. Do jakich specjalistów udam się bez skierowania? Są jednak specjalizacje oraz grupy osób ze specjalnymi uprawnieniami, które mogą leczyć się bez skierowania. Grafika przedstawia listę lekarzy specjalistów, do których skierowanie nie jest potrzebne. Leczenie bez skierowania Odpowiadając na często powtarzające się pytanie, do okulisty oraz dermatologa od 2015 r. wymagane jest również skierowanie. Skierowanie nie jest wymagane w przypadku: osób chorych na gruźlicę,osób zakażonych wirusem HIV,inwalidów wojskowych i wojennych, osób represjonowanych, kombatantów, żołnierzy zastępczej służby wojskowej, działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych oraz osób deportowanych do pracy przymusowej, cywilnych niewidomych ofiar działań wojennych,leczenia uzależnień (w tym przypadku mogą skorzystać same osoby zgłaszające się z powodu uzależnień jak i osoby zgłaszające się z powodu współuzależnienia, czyli osoby spokrewnione lub niespokrewnione z osobą uzależnioną, które wspólnie z tą osobą zamieszkują i gospodarują oraz osoby, których stan psychiczny powstał w wyniku pozostawania w związku emocjonalnym z osobą uzależnioną),uprawnionych żołnierzy lub pracowników, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz uprawnionego żołnierza lub pracownika, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%,weterana poszkodowanego, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa oraz weterana poszkodowanego, którego ustalony procentowy uszczerbek na zdrowiu wynosi co najmniej 30%, świadczeń psychologicznych, psychoterapeutycznych i środowiskowych dla dzieci i młodzieży. (Zapis ustawowy – dodany w 2019 r. do ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych – art. 57 ust. 2 pkt 15 dodany ustawą – Dz. U. z 2019 r. poz. 1590),osób do 18 roku życia, u których stwierdzono ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, na podstawie zaświadczenia lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, posiadającego specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie: położnictwa i ginekologii, perinatologii, neonatologii, pediatrii, neurologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej lub chirurgii dziecięcej,osób posiadających orzeczenie: o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Osoby wymienione powyżej powinny móc potwierdzić, że przysługują im omawiane uprawnienia, np. móc przedłożyć odpowiedni dokument. Stan nagły, a leczenie bez skierowania Co ważne, w stanach nagłych świadczenia zdrowotne udzielane są bez wymaganego skierowania. Czym jest stan nagły? Zgodnie z prawem jest to sytuacja, w której nagle lub w przewidywanym krótkim okresie czasu pojawią się objawy pogarszania zdrowia. Ich bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia. Sytuacja taka ma wymagać podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia. Czy lekarz może odmówić wystawienia skierowania? Tak, oczywiście. Cały system pomyślany jest tak, żeby odciążyć lekarzy specjalistów. Dlatego musisz iść i opowiedzieć o swoim przypadku lekarzowi pierwszego kontaktu. On na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia ma określić, czy potrzebna Ci jest konsultacja np. z kardiologiem, czy też nie. Odmowa udzielenie skierowania powinna być odnotowana w dokumentacji z przebiegu wizyty. Leczenie prywatne – bez skierowania Oczywiście udając się do lekarza np. kardiologa prywatnie nie potrzebujesz skierowania. Zobacz też: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznychUstawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym Nawigacja wpisu

do jakich specjalistów potrzebne jest skierowanie